چركنويس |

لحظه ای که با دوستم سالن سینما رو ترک می کردیم، ترس برم داشته بود! (= ترسیده بودم).بعد از اتفاقی که تو ساحل رخ داد، همه حوادث بعد از اون فاجعه، کاملا برام قابل درک بود. تا آخر فیلم، همه تنش هایی که شخصیت ها حس می کردند،همراه من هم بود.

همینه دیگه،  دروغ بگی یا خودتو غرق می کنی یا بقیه رو! حالا باز موبایلتو برندار! بعدش باید به طرف بگی که:

“شرمنده، خواب بودم”

یکی از زیباترین صحنه های فیلم هم لحظه بادبادک بازی الی بود. کاملا روشن بود که فیلمبردار از فاصله دور فیلمبرداری می کرد و با زوم، این نمای زیبا رو تصویر برداری کرده بود. تکنیک خوبیه برای فیلمبرداری توی جشن ها، مسافرت ها یا… . فیلم برداری روی دست هم به خوبی اظطراب رو نشون می داد. این تکنیک جاهایی که لازمه هیجان زیادی به بیننده منتقل کنه رو زیاد دیدیم.

خدای بزرگ، موقعی که اون کوچولو می خواست بگه تو ساحل اتفاق بدی افتاده… چقدر دردناک بود!

از این ناراحت نیستم که به من دورغ گفتی، از این ناراحتم که دیگر  نمی توانم به تو اعتماد کنم.
(فردریش نیچه - ادیب و فیلسوف آلمانی ۱۹۰۰ - ۱۸۴۴)

Popularity: 10%

مطالب مرتبط

• No Related Posts