چركنويس |

خوراک RSS

در نزن، بیا تو!

سه شنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۹

تهران،  دفتر مدیر گروه … دانشکده هنر:« قابل توجه دانشجویان محترم، خواهشمند است برای انجام هر گونه کار اداری و رسیدگی به تمامی درخواست ها، به دفتر گروه مراحعه و از هر گونه مراجعه مستقیم به دفتر مدیریت گروه جدا خودداری کنید»

تهران، دفتر مدیر گروه … دانشکده علوم انسانی: «دانشجویان عزیز، ملاقات با دکتر … فقط با تعیین وقت قبلی از کارشناس گروه میسر است، در غیر ساعات تعیین شده، مزاحم نشوید»

توکیو، دفتر مدیریت دانشگاه: «در زدن لازم نیست، بیایید داخل»

«حوصله حرف زدن ندارند، فقط کافیه ۵ دقیقه بیشتر وقتشان را بگیریم آن وقت کم مانده با تیپ پا از اتاق بیرونمان کنند.»

«اگر سر کلاس بیشتر سوال کنیم، خیلی راخت توهین می کنند. اگر بخندیم، ایراد می گیریند. اگر چند سوال پشت سر هم بپرسیم، می گویند چقدر وقت دیگران را می گیری»

«چند ماه برای یک استادکار پژوهشی انجام دادم، او قول داده بود دستمزد بدهد، اما پس از یک سال وقتی در یک دانشگاه دیگر او را دیدم، از من فرار کرد و حاضر به سلام و علیک هم نشد»

«بحث کردن ممنوع است  هر چه بگویند؛ اگر اشتباه هم باشد، باید بگوییم چشم»

«به آدم مثل پادو نگاه می کنند، بعضی هم انگار قهرند، به صورت آدم نگاه نمی کنند»

«من اصلا استادانم را نمی شناسم با این که سال آخر هستم، هیچ وقت نه آنها حاضر شدند از من چیزی بدانند و نه در این مورد به من اجازه دادند. تنها اطلاعات خصوصی که از آنها دارم، اسم کوچکشان است»

«استاد یک ترم از ما کار کشید، آن وقت کتاب نوشت به اسم خودش، حتی در مقدمه و پیشگفتار اسمی از ما نیاورد و فقط از همسرش تشکر کرد …»

«برخی استادها خودشان ناامیدند، افراد خوشبین را دوست ندارند من ۲۳ ساله به امید نیاز دارم، وفتی سر کلاس حرف های خوب می زنیم، ما را مسخره می کنند و …»

حسین مسلمی نایینی، مدیر کل دانشجویان داخل وزارت علوم، دانش آموخته دانشگاه توکیوست. ایشان با اشاره به تجربه خود در دوران تحصیل در دانشگاه توکیوی ژاپن می گوید: «ارتباط بین استاد و دانشجو آنقدر عاطفی و صمیمانه بود که ما دوست داشتیم او کاری از ما بخواهد و ما زود تر از موعد مقرر آن را انجام دهیم. شید باور نکنید، اما من حتی با خانواده ام به منزل استادم رفتم و او رابطه دوستانه ای با فرزندانم داشت. او حتی می دانست که ما چه غذایی دوست داریم. اما امروز متاسفانه دانشجویان داخل شماره تماسی از استادشان ندارند، چه برسد به این که به خانه اش بروند؛ ایشان از روزی می گوید که پس از فارغ التحصیلی قصد داشت به ایران بازگردد و استادش با مقداری غذا به بدرقه او آمد.»

روزنامه جام جم - شماره ۲۴۰۱ - کتایون مصری

Popularity: 22%

مطالب مرتبط

  • No Related Posts

۸ دیدگاه »

محمد:

سلام
مطلب تلختو خیلی قشنگ نوشتی.
راست میگی به خدا
وقت ندارم الان
بای

۲۴ شهریور ۱۳۸۹ | ۱۱:۱۷

سلام محمد جان، آره خیلی تلخ! آخه سره خودم هم این بلا اومده! اما کاملا تقصیر خودم بود. باید بیشتر دقت می کردم!

۲۴ شهریور ۱۳۸۹ | ۲۰:۳۲
محمد:

دوباره سلام
کاش یه مطلب تلخ ولی قشنگ دیگه واسه ما کاردانی به کارشناسی ها هم بزاری(شما اجازه انتخاب این کد را ندارید) عین جمله ای که سازمان سنجش وقتی دانشگاه دولتی انتخاب میکردی میداد.
یعنی:
فقط مخصوص فرهنگیان،مگه ندیدی که انتخابش کردی!!!
راستی خیلی حال کردم سازمان سنجشو پیچوندیم…
بیخیال اصلا بزار همش مال فرهنگیان باشه…
البته بی احترامی به فرهنگیان عزیز نباشه.

۲۵ شهریور ۱۳۸۹ | ۱۴:۱۷

سلام مجدد! محمد جان دیگه اصلا این چیزا مهم نیست! بزار اصلا همش مال اونا!! ما انتخاب هامون رو کردیم و به امید خدا تا چند روزه دیگه دوباره می ریم سر کلاس! می دونی چی مهمه؟ این همه تلاش که کردیم، اما تو دانشگاه عملکرد خوبی نداشته باشیم یا بعد از فارغ التحصیلی افسوس چیزی رو بخوریم که انجام نداده باشیم!

۲۵ شهریور ۱۳۸۹ | ۲۰:۴۹

سلام
چه دل پر دردی داری مهندس جوون!
ولی عیب نداره زود فهمیدی که برای کی باید وقت بزاری و برای کی نباید عمر هدر کنی!
این آقای مثلا استاد اگر شخصیت بزرگی می داشت توی دانشگاه جواب سلام بچه ها رو میداد!
خدا همه ما رو اصلاح کنه!
راستی قبولیت توی مقطع کارشناسی رو بهت تبریک می گم.
موفق باشی

۲ مهر ۱۳۸۹ | ۰۰:۲۲

سلام
به نظرم انتخاب بسیار خوبی داشتید .
عالی بود .
حرف دل خیلی ها رو گفتید.
استادای امروز دانشگاه فقط می خوان شخصیت دانشجو رو خورد کنن که این کار باعث می شه ذهن بازی برای ادامه دادن نداشته باشیم یعنی انگیزمونو از دست بدیم.
متکرم از انتخاب خوبتون !

۲ مهر ۱۳۸۹ | ۱۱:۲۹

@گ.سراجی:
سلام. و من از این متعجبم که شخصی که در دانشگاه بزرگی (و یا هر دانشگاهی) تدریس می کنه چرا همچین رفتاری داره!؟

۹ مهر ۱۳۸۹ | ۲۰:۱۳

@سید:
سلام، نکنه سید یه وقت مارو هم این غرور از پا در بیاره! یعنی خودشون متوجه نیستند که این رفتارشون باعث دلخوری بقیه می شه!!؟؟ می دونی شاید اونا دوستای صمیمی ای نداشته باشند که این ضعف رو بهشون بگن و من از بابت دوستای خوبی که دارم واقعا خدا رو شکر می کنم چون اگه رفتار بدی داشته باشم اونها حتما به من میگن و این موضوع قبلا برام پیش اومده و اون مشکل رو بدون هیچ ناراحتی حل کردم و از این بابت خیلی خوشحالم!!

۹ مهر ۱۳۸۹ | ۲۰:۲۵
نوشتن دیدگاه

CAPTCHA image

كليه حقوق مربوط به اين وب سايت براي همه كاربران آزاد مي باشد. هر گونه كپي برداري با ذكر و يا بدون ذكر منبع بلامانع است.